Kuchnia była niemal całkowicie cicha tego wieczoru. Miękkie, ciepłe światło padało na zlew, a cały dom zdawał się tonąć w spokoju.
Słychać było tylko ciche buczenie lodówki i powolne tykanie zegara na ścianie. Pośrodku tego spokoju spał głęboko rudy kot o imieniu Barsik, zwinięty w kłębek w zlewie ze stali nierdzewnej.
Dla niego to było idealne miejsce do drzemki: chłodne, okrągłe i idealnie dopasowane do jego ciała. Barsik spał tak głęboko, że wydawało się, iż nic na świecie nie może go obudzić.
Na blacie, tuż nad nim, świeciły w mroku dwa małe, ciekawe oczy. To był malutki czarny kociak o imieniu Ougolyok.
W przeciwieństwie do Barsika, nie był wcale zmęczony. Wręcz przeciwnie, był pełen energii i niezwykle ciekawski.
Każdy przedmiot w kuchni wydawał mu się tajemnicą do odkrycia, a lśniący kran przyciągał całą jego uwagę.
Kociak podszedł powoli, jak mały odkrywca. Dotknął łapką kranu – nic się nie wydarzyło. Ougolyok przechylił głowę, zdziwiony, i dotknął ponownie, tym razem mocniej.
Kran lekko się przesunął z metalicznym kliknięciem, a oczy kociaka powiększyły się ze zdumienia. Być może właśnie odkrył coś fascynującego.
Z precyzją małego naukowca, nacisnął ponownie uchwyt. Nagle strumień wody trysnął prosto na śpiącego Barsika.
Przez ułamek sekundy Barsik pozostawał nieruchomy, jakby jego mózg odmawiał uwierzenia w to, co się dzieje.
Potem zimna woda spadła na jego pysk i brzuch. Oczy otworzyły się szeroko, a wyraz jego twarzy zmienił się z błogiego snu na całkowitą panikę.
Z dramatycznym miauczeniem, jakby był bohaterem filmu akcji, Barsik wyskoczył ze zlewu niczym pomarańczowa rakieta.
Woda tryskała na wszystkie strony, łapy ślizgały się po stali, a ogon uniósł się jak wielka miotła.
W kilka sekund wylądował na podłodze, a potem wskoczył na szczyt lodówki, cały przemoczony i szeroko otwartymi oczami.
Ougolyok siedział na blacie, obserwując scenę. Po chwili poważnego namysłu położył łapkę na kranie i zakręcił wodę.
W tym momencie do kuchni wszedł właściciel, widząc mokry zlew, kałuże na podłodze i niewinną czarną kicię przy kranie.
Z lodówki nadal rozlegało się głośne, zirytowane miauczenie Barsika, pokazujące, że właśnie padł ofiarą najśmielszej kociej psoty w historii kuchni.
